Hybrydyzacja
Gry W latach 70. w czasie gruntownych badań licznych populacji żaby wodnej uderzyła polskich i amerykańskich naukowców ogromna zmienność, z którą znawcy stosunków panujących wśród płazów nie bardzo mogli się pogodzić. Dalsze badania, poparte udanymi eksperymentami hodowlanymi w kontrolowanych warunkach, jak również drobiazgowe analizy białek, w których uczestniczyli również naukowcy niemieccy, utwierdzały jednak wszystkich coraz bardziej w przekonaniu, że znana wszystkim żaba wodna nie jest samodzielnym gatunkiem, lecz mieszańcem (hybrydem) żaby jeziorkowej i ż. śmieszki. Ponieważ ten mieszańcowy gatunek mógł się wstecznie krzyżować z oboma gatunkami rodzicielskimi bądź też rozmnażać się całymi latami bez takiego „odświeżenia\" materiału genetycznego, wzajemne pokrewieństwa okazały się tak skomplikowane, że zaczęto mówić o „kompleksie żab zielonych\". Rozumie się przez to, że w przypadku naszych środkowoeuropejskich żab zielonych chodzi nie tylko o dwa odrębne gatunki, ale również o ich mieszańca i formy powstałe w wyniku wstecznych krzyżówek z nimi, których nie można już od nich odróżnić. Zniesienie bariery międzygatunkowej niesie bowiem w efekcie tak dużą zmienność wielu cech, że jest po prostu niemożliwe bez szczegółowych badań, pewne określenie gatunku żaby znalezionej w warunkach naturalnych. Trzeba zadowolić się wtedy jedynie stwierdzeniem, że schwytany okaz bardziej odpowiada „typowi żaby wodnej\" niż „typowi ż. jeziorkowej\". Również granice pomiędzy cechami żaby śmieszki a żaby wodnej są płynne, chociaż nie w aż tak silnym stopniu, jak między ż. wodną a ż. jeziorkową. alegro
